donderdag 9 maart 2017

Het is over..

Hoi! de stille tocht is net voorbij. Ik ben thuis, ik kan even lekker relaxen. Natuurlijk was het huilen, snikken, verdrietig... Maar dat hoort er allemaal bij, ik ga meester Stephan nooit vergeten en hij zal altijd blijven bestaan in mijn hart.

Rust zacht, Meester Stephan.

1 opmerking: